تعليق

به معنای «آویزان کردن» و «وابسته کردن» است. در حقوق، به معنای معلق و وابسته کردن یک عمل حقوقی به وقوع امری در آینده است. تعلیق در عقد موجب بطلان آن است، اما تعلیق در شرط ضمن عقد صحیح است.