مرور زمان کیفری

م قاعده‌ای حقوقی که طبق آن، پس از گذشت مدت زمان معینی از تاریخ وقوع جرم (مرور زمان تعقیب) یا قطعیت حکم (مرور زمان اجرای مجازات)، دیگر نمی‌توان متهم را تحت تعقیب قرار داد یا مجازات را اجرا کرد. این قاعده در مورد جرایم سنگین اعمال نمی‌شود.