免除 (Exemption)
معافیت
مَعافیَّتدر معنای عام، به معنای بخشیدن و چشمپوشی از یک حق است. این مفهوم نزدیک به «ابراء» است.
مثال
او دوستش را از بازپرداخت بدهی معاف کرد.
در معنای عام، به معنای بخشیدن و چشمپوشی از یک حق است. این مفهوم نزدیک به «ابراء» است.
او دوستش را از بازپرداخت بدهی معاف کرد.