بلاعزل

صفتی برای وکالت است که به موجب آن، موکل حق عزل (برکناری) وکیل را از خود سلب می‌کند. وکالت بلاعزل معمولاً زمانی استفاده می‌شود که وکالت، ضمن یک قرارداد لازم دیگر شرط شده باشد.