🔒
تقیید
تَقییدبه معنای «مقید کردن» و «محدود ساختن» است. در حقوق، به معنای اضافه کردن قید و شرطی است که دامنه یک حکم یا مفهوم را محدود می‌کند. این واژه در مقابل «اطلاق» قرار دارد.
مثال
قانون‌گذار با اضافه کردن یک شرط، حکم را تقیید کرده است.
به معنای «مقید کردن» و «محدود ساختن» است. در حقوق، به معنای اضافه کردن قید و شرطی است که دامنه یک حکم یا مفهوم را محدود می‌کند. این واژه در مقابل «اطلاق» قرار دارد.
قانون‌گذار با اضافه کردن یک شرط، حکم را تقیید کرده است.