ممکن است کسی در ضمن عقد لازمی به تادیه دین دیگری ملتزم شود در این صورت تعلیق به التزاممبطل نیست مثل اینکه کسی التزام خود را به تادیه دینمدیون، معلق به عدم تادیه او نماید.
توضیح خلاصه
این ماده به «ضمانتضامنی» یا «تعهد به نفع ثالث» اشاره دارد که در آن ذمهبدهکار اصلی بری نمی‌شود و ضامن به همراه او مسئول پرداخت است. در این نوع ضمان، شرط کردن (مثلاً اگر او نداد من می‌دهم) صحیح است.