قانون مدنیماده هزار و سیصد و بیست و یکماماره عبارت از اوضاع و احوالی است که به حکم قانون یا در نظر قاضی دلیل بر امری شناخته میشود.توضیح خلاصه«اماره» یا نشانه، قرینهای است که به حکم قانون یا به تشخیص قاضی، میتواند دلیلی بر وجود یا عدم وجود یک امر دیگر باشد.ماده قبلی · ماده هزار و سیصد و بیستمماده بعدی · ماده هزار و سیصد و بیست و دوم