هر گاه کسی بر حسب امر دیگری اقدام به عملی نماید که عرفاً برای آن عمل اجرتی بوده و یا آن شخص عادتاً مهیای آن عمل باشد عامل، مستحق اجرت عمل خود خواهد بود مگر این که معلوم شود که قصدتبرع داشته است.
توضیح خلاصه
این ماده قاعده «استیفاء» را بیان می‌کند. اگر از کسی بخواهید کاری را برایتان انجام دهد که آن کار عرفاً دستمزد دارد، شما موظف به پرداخت دستمزد او هستید، مگر اینکه ثابت شود که او قصد داشته آن کار را رایگان انجام دهد.