تصرفاتی که نوعاً کاشف از رضای به معامله باشد امضای فعلی است، مثل آن که مشتری که خیار دارد با علم به خیار، مبیع را بفروشد یا رهن بگذارد.
توضیح خلاصه
اگر کسی که حق فسخ دارد، کاری انجام دهد که نشان می‌دهد معامله را قبول کرده (مثلاً کالای خریده شده را بفروشد)، این عمل به منزله صرف‌نظر کردن از حق فسخ است.