قانون مدنیماده چهارصد و شصت و ششماجاره عقدی است که به موجب آن، مستأجر، مالک منافع عین مستأجره می‌شود، اجاره‌دهنده را موجر و اجاره‌کننده را مستأجر و مورد اجاره را عین مستأجره گویند.توضیح خلاصهاین ماده عقد «اجاره» را تعریف می‌کند: قراردادی که به موجب آن، مستأجر در برابر پرداخت مبلغی، مالک منافع و حق استفاده از یک مال برای مدت معین می‌شود.ماده قبلی · ماده چهارصد و شصت و پنجمماده بعدی · ماده چهارصد و شصت و هفتم