قانون مدنیماده ششصد و سی و پنجمعاریه عقدی است که به موجب آن احد طرفین به طرف دیگر اجازه می‌دهد که از عین مال او مجاناً منتفع شود. عاریه‌دهنده را معیر و عاریه‌گیرنده را مستعیر گویند.توضیح خلاصه«عاریه» یعنی کسی مال خود را به رایگان برای استفاده موقت در اختیار دیگری قرار دهد. (مانند قرض دادن کتاب به دوست).ماده قبلی · ماده ششصد و سی و چهارمماده بعدی · ماده ششصد و سی و ششم