آیین دادرسی مدنی
ماده ۱۰۹
در کلیه دعاوی مدنی اعم از دعاوی اصلی یا طاری و درخواستهای مربوط به امور حسبی به استثنای مواردی که قانون امور حسبی‌مراجعه به دادگاه را مقرر داشته است، خوانده می‌تواند برای تادیه خسارات ناشی از هزینه دادرسی و حق‌الوکاله که ممکن است خواهان محکوم شود از‌دادگاه تقاضای تأمین نماید. دادگاه در صورتی که تقاضای مزبور را با توجه به نوع و وضع دعوا و سایر جهات موجه بداند، قرار تامین صادر می‌نماید و تا‌وقتی که خواهان تامین ندهد، دادرسی متوقف خواهد ماند و در صورتی‌که مدت مقرر در قرار دادگاه برای دادن تامین منقضی شود و خواهان تامین‌ندهد به درخواست خوانده قرار رد دادخواست خواهان صادر می‌شود.
توضیح خلاصه
این ماده یک ابزار دفاعی به خوانده (طرفی که از او شکایت شده) می‌دهد. او می‌تواند از دادگاه بخواهد که خواهان را مجبور کند مبلغی را به عنوان 'تضمین' در صندوق دادگاه بگذارد تا اگر در نهایت مشخص شد شکایت خواهان بی‌اساس بوده، هزینه‌های دادرسی و وکیل خوانده از آن محل پرداخت شود. اگر خواهان این مبلغ را نپردازد، پرونده‌اش متوقف شده و ممکن است رد شود.