آیین دادرسی مدنی
ماده ۲۲۳
خط، مهر، امضا و اثر انگشت اسناد عادی را که نسبت به آن انکار یا تردید یا ادعای جعل شده باشد، نمی‌توان اساس تطبیق قرار داد،هرچند که حکم به صحت آن شده باشد.
توضیح خلاصه
برای اینکه بفهمیم یک امضا واقعی است یا نه، نمی‌توانیم آن را با یک امضای دیگر که خودش قبلاً مورد انکار و تردید بوده، مقایسه کنیم. سندی که به عنوان 'مبنای تطبیق' استفاده می‌شود، باید یک سند صد در صد قطعی و بی‌حرف و حدیث باشد (مثل امضایی که در دفتر اسناد رسمی ثبت شده).