در موارد مذکور در مادتین (۲۴۴) و (۲۴۵) چنانچه مبنای رأی دادگاهگواهی گواه باشد و آن گواه طبق مقررات ماده (۲۳۱) از حضور در‌دادگاه معذور باشد استناد کننده به گواهی فقط می‌تواند به گواهیشاهد بر گواه اصلی استناد نماید.
توضیح خلاصه
این ماده یک نکته فنی را در مورد 'گواهی بر گواهی' بیان می‌کند. اگر رأی دادگاهقرار است فقط بر اساس شهادت شاهدی صادر شود که خودش در دادگاه حاضر نیست (و شهادتش در جای دیگری گرفته شده)، آنگاه آن شهادت باید به صورت 'گواهی بر گواهی' باشد.