آیین دادرسی مدنی
ماده ۳۵
وکالت در دادگاهها شامل تمام اختیارات راجع به امر دادرسی است جز آنچه را که موکل استثناء کرده یا توکیل در آن خلاف شرع باشد،لیکن در امور زیر باید اختیارات وکیل در وکالتنامه تصریح شود: ۱- وکالت راجع به اعتراض به رأی، تجدیدنظر، فرجام‌خواهی و اعاده دادرسی. ۲- وکالت در مصالحه و سازش. ۳- وکالت در ادعای جعل یا انکار و تردید نسبت به سند طرف و استرداد سند. ۴- وکالت در تعیین جاعل. ۵- وکالت در ارجاع دعوا به‌داوری و تعیین داور. ۶- وکالت در توکیل. ۷- وکالت در تعیین مصدق و کارشناس. ۸- وکالت در دعوای خسارت. ۹- وکالت در استرداد دادخواست یا دعوا. ۱۰- وکالت در جلب شخص ثالث و دفاع از دعوای ثالث. ۱۱- وکالت در ورود شخص ثالث و دفاع از دعوای ورود ثالث. ۱۲- وکالت در دعوای متقابل و دفاع درقبال آن. ۱۳- وکالت در ادعای اعسار. ۱۴- وکالت در قبول یا رد سوگند.
توضیح خلاصه
وقتی به یک وکیل وکالت می‌دهید، او به طور خودکار اجازه انجام تمام کارهای عادی مربوط به پرونده را دارد. اما برای انجام یک سری کارهای 'بسیار مهم' و سرنوشت‌ساز (مثل صلح و سازش، اعتراض به رأی، یا ارجاع پرونده به داوری)، باید این اختیارات به طور مشخص و کلمه به کلمه در وکالتنامه شما نوشته شده باشد. این قانون برای حمایت از شماست تا وکیل بدون اجازه صریح شما، تصمیمات حیاتی نگیرد.