آیین دادرسی مدنی
ماده ۴۰۸
در‌صورتی که پس از نقض حکم فرجام‌خواسته در دیوان‌عالی کشور دادگاه با ذکر استدلال طبق رأی اولیه اقدام به صدور رأی اصراری‌نماید و این رأی مورد درخواست رسیدگی فرجامی واقع شود، شعبه دیوان عالی کشور در صورت پذیرش استدلال، رأی دادگاه را ابرام، در‌غیر‌این‌صورت پرونده در هیأت عمومی شعب حقوقی مطرح و چنانچه نظر شعبه دیوان عالی کشور مورد ابرام قرار گرفت حکم صادره نقض و پرونده به‌شعبه دیگری ارجاع خواهد شد. دادگاه مرجوع‌الیه طبق استدلال هیات عمومی دیوان‌عالی کشور حکم مقتضی صادر می‌نماید. این حکم در غیر موارد‌مذکور در ماده (۳۲۶) قطعی می‌باشد.
توضیح خلاصه
این ماده مربوط به 'رأی اصراری' است. اگر دیوان عالی رأیی را نقض کند و به دادگاه پایین‌تر برگرداند، اما آن دادگاه بر نظر قبلی خود 'اصرار' ورزد و دوباره همان رأی را صادر کند، و پرونده دوباره به دیوان عالی برود، این بار موضوع در 'هیئت عمومی دیوان عالی کشور' (متشکل از تمام قضات دیوان) مطرح می‌شود. نظر هیئت عمومی در این حالت، فصل‌الخطاب و برای همه لازم‌الاجراست.