حقوق تجارت
ماده ۲۳۹ (لایحه اصلاحی)
سود قابل تقسیم عبارتست از سود خالص سال مالی شرکت منهای زیان‌های سالهای مالی قبل و اندوخته قانونی مذکوره در ماده ۲۳۸ و سایر اندوخته‌های اختیاری بعلاوه سود قابل تقسیم سالهای قبل که تقسیم نشده است.
توضیح خلاصه
این ماده تعریف دقیقی از «سود قابل تقسیم» ارائه می‌دهد. این مبلغ، پولی است که پس از کسر تمام الزامات (زیان‌های گذشته، اندوخته قانونی و سایر اندوخته‌ها) از سود خالص، باقی می‌ماند و مجمع عمومی می‌تواند در مورد تقسیم آن بین سهامداران تصمیم بگیرد.