قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
اصل یکصد و هفتم
پس از مرجع عالیقدر تقلید و رهبر كبیر انقلاب جهانی اسلام و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران حضرت آیت‌الله‌العظمی امام خمینی «قدس سره الشریف» كه از طرف اكثریت قاطع مردم به مرجعیت و رهبری شناخته و پذیرفته شدند، تعیین رهبر به عهده خبرگان منتخب مردم است. خبرگان رهبری درباره همه فقهای واجد شرایط مذكور در اصول پنجم و یكصد و نهم بررسی و مشورت میكنند. هرگاه یكی از آنان را اعلم به احكام و موضوعات فقهی یا مسائل سیاسی و اجتماعی یا دارای مقبولیت عامه یا واجد برجستگی خاص در یكی از صفات مذكور در اصل یكصد و نهم تشخیص دهند او را به رهبری انتخاب میكنند و در غیر این صورت یكی از آنان را به عنوان رهبر انتخاب و معرفی مینمایند. رهبر منتخب خبرگان، ولایت امر و همه مسئولیتهای ناشی از آن را بر عهده خواهد داشت. رهبر در برابر قوانین با سایر افراد كشور مساوی است.
توضیح خلاصه
این اصل نحوه تعیین «رهبر» رو مشخص می‌کنه. میگه بعد از امام خمینی، انتخاب رهبر به عهده «مجلس خبرگان رهبری» است که اعضای اون توسط مردم انتخاب میشن. خبرگان بین فقهای واجد شرایط بررسی می‌کنن و یک نفر رو به عنوان رهبر انتخاب می‌کنن. نکته مهم آخر اصل اینه که «رهبر در برابر قوانین با سایر افراد کشور مساوی است».