قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
اصل یکصد و بیست و پنجم
امضای عهدنامهها، مقاولهنامهها، موافقتنامهها و قراردادهای دولت ایران با سایر دولتها و همچنین امضای پیمان‌های مربوط به اتحادیه‌های بین‌المللی پس از تصویب مجلس شورای اسلامی با رئیس جمهور یا نماینده قانونی او است.
توضیح خلاصه
این اصل میگه امضای نهایی قراردادها و معاهدات بین‌المللی با رئیس‌جمهور یا نماینده قانونی اونه. البته این امضا «بعد از» اینه که اون معاهده به تصویب مجلس رسیده باشه (طبق اصل ۷۷).