قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
اصل بیست و نهم
برخورداری از تأمین اجتماعی از نظر بازنشستگی، بیكاری، پیری، از كارافتادگی، بیسرپرستی، در راه ماندگی، حوادث و سوانح، نیاز به خدمات بهداشتی و درمانی و مراقبتهای پزشكی به صورت بیمه و غیره، حقی است همگانی. دولت مكلف است طبق قوانین از محل درآمدهای عمومی و درآمدهای حاصل از مشاركت مردم، خدمات و حمایتهای مالی فوق را برای یكیك افراد كشور تأمین كند.
توضیح خلاصه
این اصل «تأمین اجتماعی» رو یک حق همگانی می‌دونه. یعنی همه مردم باید از خدماتی مثل بازنشستگی، بیمه بیکاری، خدمات درمانی و... برخوردار باشن. دولت وظیفه داره با استفاده از درآمدهای عمومی و مشارکت مردم، این خدمات رو برای همه فراهم کنه.