قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
اصل چهل و پنجم
انفال و ثروت‌های عمومی از قبیل زمین‌های موات یا رها شده، معادن، دریاها، دریاچهها، رودخانهها و سایر آبهای عمومی، كوهها، درهها، جنگل‌ها، نیزارها، بیشههای طبیعی، مراتعی كه حریم نیست، ارث بدون وارث و اموال مجهولالمالك و اموال عمومی كه از غاصبین مسترد میشود، در اختیار حكومت اسلامی است تا بر طبق مصالح عامه نسبت به آنها عمل نماید. تفصیل و ترتیب استفاده از هر یك را قانون معین میكند.
توضیح خلاصه
این اصل می‌گه که یه سری منابع و ثروت‌های عمومی مثل زمین‌های بایر، معادن، دریاها، رودخونه‌ها، جنگل‌ها، و اموال بدون صاحب، همه تحت کنترل دولت اسلامیه. دولت باید اینا رو به نفع مردم و طبق قانون مدیریت کنه. به زبان ساده: این اصل می‌گه منابع طبیعی و اموال عمومی مال همه‌ست و دولت باید اونا رو برای خیر و منفعت عمومی استفاده کنه.