قانون مجازات اسلامی
ماده ۱۰۰
در جرائم تعزیری قابل گذشت، گذشت شاکی یا مدعی خصوصی حسب مورد موجب موقوفی تعقیب یا موقوفی اجرای مجازات است.
تبصره ۱- جرائم قابل گذشت، جرائمی می‌باشند که شروع و ادامه تعقیب و رسیدگی و اجرای مجازات، منوط به شکایت شاکی و عدم گذشت وی است.
تبصره ۲- جرائم غیر قابل گذشت، جرائمی می‌باشند که شکایت شاکی و گذشت وی در شروع به تعقیب و رسیدگی و ادامه آنها و اجرای مجازات تأثیری ندارد.
تبصره ۳- مقررات راجع به گذشت شاکی در مورد مجازاتهای قصاص نفس و عضو، حد قذف و حد سرقت همان است که در کتاب دوم «حدود» و سوم «قصاص» این قانون ذکر شده است. گذشت شاکی در سایر حدود تأثیری در سقوط و تخفیف مجازات ندارد.
توضیح خلاصه
این ماده نقش «گذشت شاکی» را در جرایم قابل گذشت مشخص می‌کند و بیان می‌دارد که در این نوع جرایم، گذشت شاکی باعث توقف کامل تعقیب یا اجرای مجازات می‌شود. همچنین تفاوت جرایم قابل گذشت و غیرقابل گذشت را توضیح می‌دهد.