هرگاه وقوع جرم یا برخی از شرایط آن و یا هر یک از شرایط مسئولیت کیفری مورد شبهه یا تردید قرار گیرد و دلیلی بر نفی آن یافت نشود حسب مورد جرم یا شرط مذکور ثابت نمی‌شود.
توضیح خلاصه
این ماده «قاعده درأ» یا «اصل تفسیر به نفع متهم» را بیان می‌کند. طبق این قاعده، در صورت وجود هرگونه شک و تردید در وقوع جرم یا مسئولیت کیفری متهم، باید به نفع او قضاوت کرد و جرم را ثابت شده ندانست.