هرکس در حال خواب، بیهوشی و مانند آنها، مرتکب رفتاری شود که طبق قانونجرم محسوب می‌شود مجازات نمی‌گردد مگر اینکه شخص با علم به اینکه در حال خواب یا بیهوشی مرتکب جرم می‌شود، عمداً بخوابد و یا خود را بیهوش کند.
توضیح خلاصه
این ماده ارتکاب جرم در حالت «خواب یا بیهوشی» را رافع مسئولیت کیفری می‌داند، زیرا در این حالت‌ها فرد فاقد اراده است. استثنای آن زمانی است که فرد عمداً خود را در این وضعیت قرار دهد تا جرمی مرتکب شود.