هرگاه متهم به زنا، مدعی زوجیت یا وطی به شبهه باشد، ادعای وی بدون بینه یا سوگند پذیرفته می‌شود مگر آنکه خلاف آن با حجت شرعی لازم ثابت شود.
توضیح خلاصه
این ماده یک قاعده حمایتی برای متهم به زنا است. اگر متهمادعا کند که با فرد مقابل رابطه زوجیت داشته یا به اشتباه فکر می‌کرده که رابطه مشروع است، ادعای او پذیرفته می‌شود، مگر اینکه خلاف آن به طور قطعی ثابت شود.