اگر احتمال آن باشد که اداءکننده سوگند، بدون علم و بر اساس ظن و گمان یا با تبانی سوگند میخورد، مقام قضائی موظف به بررسی موضوع است. اگر پس از بررسی، امور یادشده احراز نشود، سوگند وی معتبر است.
توضیح خلاصه
این ماده به قاضی وظیفه می‌دهد که در صورت شک به درستی قسم‌ها، موضوع را بررسی کند. اگر قاضی به این نتیجه برسد که افراد از روی حدس و گمان یا تبانیقسم می‌خورند، آن سوگندها معتبر نخواهد بود.