تسبیب در جنایت آن است که کسی سببتلف شدن یا مصدومیت دیگری را فراهم کند و خود مستقیماً مرتکب جنایت نشود به طوری که در صورت فقدان رفتار او جنایت حاصل نمیشد مانند آنکه چاهی بکند و کسی در آن بیفتد و آسیب ببیند.
توضیح خلاصه
این ماده «تسبیب» یا سبب شدن در جنایت را تعریف می‌کند. در این حالت، فرد مستقیماً مرتکب جرم نمی‌شود، بلکه با فراهم کردن مقدمات، باعث وقوع آن می‌شود، مانند حفر کردن چاه در مسیر عبور.