ایجاد ترک یا لق کردن دندان هرگاه در حکم از بین بردن آن باشد، موجب دیه همان دندان و در غیر این صورت موجب ارش است.
توضیح خلاصه
این ماده بیان می‌کند که اگر لق کردن دندان به حدی باشد که عملاً در حکم از بین رفتن آن باشد، دیه کامل دندان را دارد، در غیر این صورت ارش به آن تعلق می‌گیرد.