قطع دست دارای ساعد از آرنج، خواه دارای کف باشد خواه نباشد نصف دیه کامل دارد و قطع دست دارای بازو از شانه، خواه دارای آرنج باشد خواه نباشد، نصف دیه کامل دارد.
توضیح خلاصه
این ماده تأکید می‌کند که قطع دست از هر نقطه‌ای (مچ، آرنج یا شانه) باشد، دیه آن «نصف دیه کامل» است و تفاوتی نمی‌کند.