کاهش بینایی، در صورتی که مقدار آن قابل تشخیص باشد به همان نسبت دیه دارد و چنانچه قابل تشخیص نباشد، موجب ارش است.
توضیح خلاصه
این ماده بیان می‌کند که دیه کاهش بینایی، به نسبت مقدار کاهشی که رخ داده، از دیه کامل بینایی محاسبه می‌شود. اگر مقدار کاهش قابل اندازه‌گیری نباشد، ارش دارد.