قانون مجازات اسلامی
ماده ۴۶۱
هرگاه مجنیٌ‌علیه در ایامی که کارشناس مورد وثوق برای بازگشت منفعت زائل شده تعیین نموده است فوت نماید و مرتکب، مدعی بازگشت منفعت قبل از وفات بوده و اولیای میت، منکر آن باشند، در صورتی که مرتکب نتواند ادعای خود را ثابت کند، قول اولیاء با سوگند مقدم است و نوبت به اجرای قسامه نمی‌رسد و چنانچه تنها برخی از اولیاء سوگند بخورند، دیه نسبت به سهم آنان ثابت می‌شود.
توضیح خلاصه
این ماده ادامه ماده قبل است و در حالتی که قربانی فوت کرده و اختلاف بر سر بازگشت منفعت قبل از فوت اوست، قول ورثه را که با سوگند همراه باشد، معتبر می‌داند.